வெள்ளி, 10 அக்டோபர், 2014

விழியதிகாரம் - 1




விழியதிகாரம் I

முன் குறிப்பு :

இது கவிதையென்றால்
நான் கவிஞன் அல்ல.
ஏனென்றால்
இதை எழுதியது
என் விரல்கள் அல்ல
அவளின் விழிகள்.

வேண்டுக்கோள் :

என் நிஜகாதலிக்கு.!

இந்த விழியதிகாரம்
உனக்கு சொந்தமல்ல
எனக்கும் சொந்தமல்ல
ஏனென்றால்
இது எனது
சுயநினைவில்
எழுதப்பட்டது அல்ல.!

அவளின்
கருவிழி ஓரத்து
கண்மையில்
முத்தமிட்டு
மையெடுத்து -இக்கவிக்கு
கருக்கொடுத்தது
நான் அல்ல.
என் பேனாவும்
என் கனாவும்
மட்டுமே.

-----------------------------------------
விழியதிகாரம் !
இந்த தலைப்புக்கு
சொந்தக்காரி
ஓர் ஆணவக்காரி
கொஞ்சம் திமிர்பிடித்தவள்
அதிக திறன்படைத்தவள்
அன்பு கோட்டையென்றால்
அவள்தான் எனக்கு மகாராணி
உணர்வு வானமென்றால்
அவள்தான் எனக்கு நிலவொளி.

எங்களுக்குள்
காதல் இல்லை-ஆனாலும்
காதல்போல ஓர் உணர்வு
இல்லாமலும் இல்லை.


இது
சராசரி உணர்வுகளை
மிஞ்சத்துடிக்கும்
ஒரு விசித்திரக் காதல்

ஆம் நாங்கள்
காதலுக்கான மாற்று சொல்லற்று
விக்கி திக்கி தவிக்கிறோம்.

யாரவள்..?
யாரவள்?
எனது இந்த
விழியதிகாரத்தின் நாயகி
கற்பனையில் பிறந்து -என்
உண்மையாக்கப்பட்டவளோ?
உண்மையில் இந்த
மண்ணில் பிறந்து -என்
கற்பனையில் வாழ்பவளோ?

(விழியதிகாரம்-- தொடரும்)

சனி, 19 ஜூலை, 2014

விழியதிகாரம் -

இருவிழி பார்வையில்
எத்தனை எத்தனை
கவிதைகள்..!!
அடடா..!- அவள்
முகத்தாளில் துடிக்கும்
அழகு முட்டைமுழி
விழியழகில்
தினம் தினம்
செத்துவிடத்துடிக்கிறேன்..

அந்த இடது விழியில்
எனை அடகுவைத்து
வலது விழியில்
என்னை தினமும்
மீட்டெடுத்துக் கொள்கிறேன்.

என்
காதல் உணர்வேறிய
பாலைவன மனவெளியில்
ஒரு
காதல் செடியை
நட்டுவிட்டாள்
இந்த
விழியழகி...!
என் வாலிபத் தேசத்தில்
என் கவிக்குவியல்களை
கொள்ளையடிக்க
வந்த
கொள்ளைக்காரி..!

தேகத்தின் மோகத்தில்
முளைத்திருக்கும் சில காதல்.
பார்வையில் தொடங்கி
படுக்கை அறையில்
முடிந்திருக்கும் சில காதல்.
இந்த காதல்
விழியில் தொடங்கி
உணர்வுகளில் பயணித்து
விழியும் விழியும்
முட்டிக் கொஞ்சி
விழிகளின் முழிகளில்
முடிந்து தொடங்கும்
தொடங்கி முடியும்
ஒரு பெயரிடப்படாத காதல்.
என்னை அறிந்த
அவளும்
அவளுக்குள் வாழம்
நானும்
பேசிக்கொள்கிறோம்
காதலையும் தாண்டிய
ஓர் உறவில்...!


இப்படியும் நடக்குமா?
இவ்வுறவை நான்
துளியும் எதிர்பார்க்கவில்லை.
அவளை காதலிக்கமுடியாதே
என்று ஏங்கியதும் இல்லை
அவளை ஏன் காதலித்தேன்
என்று சிந்திக்கவும் மனமில்லை
இப்படியே என்
மனம் அலைபாயட்டும்.
இப்படியே என்
ரசனைகளை அவள்
ரசித்து தின்றுகொல்லட்டும்.

உடல சேரா
ஓர் உறவில்
மனம் என்ன தவறு
செய்திடப் போகிறது.. ?


இந்த உறவில்
காமனின் ஆட்சி
இல்லாமல் இல்லை..
ஆனால்
அந்த காமம்
இந்த உலகம்
சொல்லும்
வெற்று உணர்ச்சிகள்
எதுவும் சற்றும் இல்லை.

காமத்தை பார்க்கும்
பார்வையில் எங்கள்
காதல் வித்தியாசப்படும்.
ஆம்
காமத்தின் வாசனையில்
காமத்தை தீண்டாமல்
காதல் எல்லையில் நின்று
காதலை
புனிதப்படுத்துகிறோம்
அல்லது
புதியதாய் புனிதப்படுத்துகிறோம்
காதல் மீறிய ஓர் உறவை..!


வழக்கமாக அலட்டிக்கொள்ளும்
காதலில் வாழும் சராசரி
காதலர்கள் நாங்கள் அல்ல.!
ஒரு மெய்ஞானத்தை ஆராய்ந்து
இந்த விஞ்ஞானத்தை கைப்பிடித்து
கற்பனைஉலகில்
உலாவிக்கொண்டிருக்கும்
விசித்திர வித்தியாசமானவர்கள்...!
ஆம்!
நாங்கள்
காதலுக்கான மாற்று சொல்லற்று
விக்கி விக்கி தவிக்கிறோம்.
இந்த விக்கல் தவிப்புக்கூட
நான்கு உதடுகள் சந்திப்பின்
ஒரு நிமிட முத்தத்திலோ..
அவள் விழிக்குதிரை
மீதேறிய என்
உதட்டுக்காரனின் விளையாட்டிலோ
நின்றுவிடலாம்...!
நின்று மீண்டும் ஏங்கவிடலாம்...!


என்றாவது
ஒருநாள்
நான்
காணவில்லையென்றால்
என் கவிதைகள்
பதிவாகவில்லையென்றால்

எனை
எங்கும் தேடாதீர்கள்..!

நான்
அவளின்
இருவிழிகளுக்கு
மத்தியில்
செத்துக்கொண்டிருப்பேன்
இல்லையென்றால்
விழியதிகாரம் படைத்து
வாழ்ந்துக்கொண்டிருப்பேன்.
---------------------------------------------------------------------------
-இரா.சந்தோஷ் குமார்.

மீசை முளைத்த பறவை

அழகான பறவையல்ல அது
ஆனாலும்
அதன் அலகு அழகு
அதன் சிறகு அழகு.
நுண்ணிய கண்கள் இரண்டு
நுணுக்கமான பார்வையும் உண்டு
இரண்டு கால்கள் தான்
மூன்றாவதாய் ஒரு கை..!
எனக்கு வியப்பு ஏனோ ?
இப்பறவை
சிறகை விரித்தால்
விரிகிறது ஒரு விசித்திரப் பேனா..!

கிளி பறவை பேசும்
குயில் பறவை பாடும்
மயில் பறவை ஆடும்
இம்மூன்றும் இப்பறவை செய்யும்.
இப்பறவை எனக்காக
படைக்கப்பட்டது..!

நன்றாக கவனியுங்கள்..!

எனக்காக படைக்கப்பட்டிருப்பது
பாவை அல்ல
பறவை....!

அடடா....
இதோ இதோ
இப்போதுதான் கவனித்தேன்
பறவை அலகு ஏன் அழகு?
தெரியுமா? அதன்
அலகு மேல் ஒரு மீசை...!
நிச்சயம் பாரதியின் மீசையேதான்..!
சந்தேகமில்லை
கவனித்துவிட்டேன்...
துடிக்கிறது..எனை
தூண்டுகிறது
எதையோ எழுதிட ...!

என்ன எழுதிடவேண்டும்.
யோசித்தேன்.
காதல் கவிதை....!

என்னருகில் வந்த
என் பறவை
மூவிரலில் ஒருவிரலை
கொத்தியது.

“காதலித்தவன் எவனும் எழுதிட முடியும்
நீ சிந்தனையை மாற்று “

இந்த மானிடர்களுக்கு
தத்துவத்தை கவித்துவமாக
எழுதி அசத்தலாம்.
யோசித்தேன் - மீண்டும்
என் மூவிரலில்
அடுத்த விரலை
பலமாக கொத்தியது.

“ கண்ணதாசன் எழுதிவிட்டார்
நீ உன்னை நீருபித்துக்காட்டு “

இருவிரல் காயம்பட்டுவிட்டது
ஒருவிரல் மிச்சம் இருக்கிறது
எப்படி எழுதிட முடியும்..?

”ஏய் பறவையே.....!
நான் எழுத்தாளன்
அவதாரம் எடுத்தவன்.
எதையும் எழுதும்
வல்லமை படைத்தவன்.
என்னை ஏன்
இப்படி இம்சிக்கிறாய்..?”

பறவை சிறகை விரித்தது.
ஓர் அதிசய எழுதுகோலை
இறகுகளிலிருந்து இறக்கியது.
அலகால் எடுத்து
அழகாக என் சட்டப்பையில் நுழைத்து,
என் தலைமயிரை கொத்தி
தூக்கிச் சென்றது.

”பறவையே.....
என்ன செய்கிறாய்...?!
அய்யோ
எனை விடு
எனை விட்டுவிடு...”

எங்கோ பயணித்தது
இராத்திரி நேரமோ அது..
தெரியவில்லை...

ஓரிடத்தில் எனை கிடத்திவிட்டு

“ அதோ பார்...” என்ற
பறவை சொன்ன
திசை நோக்கினேன்.

ஏதோ நிகழ்வுத்திரை...!
எதுவும் புரியவில்லை

ஆ...!
ஆடைக்கிழிக்கப்பட்ட
நிலையில் ஒரு சிறுமி....!
யாரந்த காமப்பன்றி..?
அய்யகோ.......!
பலாத்காரமா.....!?

”அடே அடே
சிறுமியடா அது......!”

எழுந்து ஓட முயன்றேன்.......!
எழு முடியவில்லை
ஓட முடிய வில்லை.....!

என்னாயிற்று எனக்கு.!?
”பறவையே....!
அந்த சிறுமியை
காப்பாற்ற வேண்டும்...
என்னால் இயங்கமுடியவில்லை
என்ன செய்தாய் என்னை?”

மீண்டும் பலமாக
பாரதி மீசைக்கொண்ட
அதன் அலகால்
என் இதயத்தில் கொத்தியது


உடலைவிட்டு உயிரை
கிழிக்கும் சத்தம்..........!

திடுக்கிட்டேன்
எழுந்தேன்...
என்னருகில் அப்பறவை இல்லை
ஆனாலும்
என் மூவிரலில்
இரு விரல் காயமடைந்திருக்கிறது.
ஒரு விரல் எதற்கோ துடிக்கிறது.
கனவா...இது...?
சோதித்துப்பார்க்க

கன்னத்தை கிள்ள
முகத்தை தடவினேன்...
புதிதாக ஒன்று தட்டுப்பட்டது.
என் மீசையில்
பாரதியின் மீசை.........!


சட்டைப்பையில்...?
ஆம்...
ஆம்...
அந்த பறவை தந்த
விசித்திரப்பேனா....!

அப்படியென்றால்...........!
நான் எழுத வேண்டியது.............!!??


பாரதி மீசையுடன்
புதியதாய் கிடைத்த
பேனாவுடன் எழுத துவங்கினேன்.
முதல் வரி...


=காமவெறிப்பிடித்த
=குடிக்கார நாய்களின்
=ஆண் உறுப்புகளை
=வெட்டி வீழ்த்து !
=என் இந்திய சட்டங்களே....!!


=========================================
குறிப்பு : ” இந்த விசித்திரப்பறவை ” யை எனக்கு கொடுத்த அருமை தங்கை கிருத்திகா தாஸ்-க்கு நன்றிகள்..!
===========================================
இரா.சந்தோஷ் குமார்

இரா-வின் நாளைய விடியல்

சொல்லில் உன்னைஅடிக்கவா? - கவிதை
சொல்லி உன்னை அணைக்கவா?
வில்லால் உனை கொன்றிடவா?- வான
வில்லாய் உனை வென்றிடவா?-கவிதை
விரலால் உனக்கு எழுதிடவா? -எச்சரிக்கை
விரலை உனக்கு காட்டிடவா?

✿ ✿

சின்ன சின்ன மழைத்தூறல்களில்
சிறிய சிறிய மழலைவாசமிருக்கும்.
என்னை என்னை நீ தெரிந்திடும்போது
உன்னில் உன்னில் அன்பு தெளிவுப்பிறக்கும்.

✿ ✿

பெரியோர் சிறியோரானால்
சிறியோர் பெரியோர் ஆகிடுவார்
சிறியோர் பெரியதவறிழைத்தால்
பெரியோர் சிறுமனதிலாவது
பெரியமன்னிப்பு வழங்கிடலாகதோ??

✿ ✿

இன்றைய அந்தியில்
செத்துவிடும் சூரியனை
ஒரேயொரு கவியெழுதி
உதயசூரியனாய் என்னால்
தட்டியெழுப்ப முடியும்.
அக்கவியின் தலைப்பு
”நாளைய விடியல்” என்றிருக்கும்

✿ ✿

சீர்கேடுகளை சீர்ப்படுத்த
”இரா ”பொழுதில் சிந்தனை
உலாவ நான் ஆரம்பித்தால்
நிலாவும் என் கைப்பிடிக்கும்- வெற்றி
விழாவும் விடியலில் அரங்கேறும்.

✿ ✿

எதிரி என்று எவரும் இல்லை-என்
எதிரில் நிற்க துணியாதவருக்கு
எதிரி என்பதும் எதிர்ச்சொல்லே.

✿ ✿

உரசி பார்க்க வாருங்கள்
நீங்கள் எவ்வாறு இருப்பினும்
நான் சந்தனமாக மணப்பேன்.
வாருங்கள் எனை உரசிப்பாருங்கள்.

✿ ✿

கர்வம் பிடித்துவிட்டதோ எனக்கு..?
இல்லை இல்லை ஒருப்போதும் இல்லை.
என்று எப்போதும் சொல்லப்போவதில்லை
ஆம் கர்வம் தான்............!
நான் அப்படித்தான்....................!
தீண்டாத வரை நான் பூவின் சந்தோஷம்
தீண்டினால் நான் புயலின் கொடூரம்.


---இரா.சந்தோஷ் குமார்

செவ்வாய், 18 மார்ச், 2014

~~~அலைபேசியில் சீரழியும் இளம் சிறார்கள்~~~



நன்றி : திரு ஹாசிப்கான்(ஒவியம்)
-------------------ஆனந்த விகடன்




அரும்புகளின் கையில்
அலைபேசி எந்திரம்.
அலைபேசியால் தினம்
அலைப்பாய்கிறது மனம்.

விலையில்லா நாட்டின் மானம்
விலைப்போகிறது அவமானம்.!

அலைப்பேசி விற்பனை மையங்களில்
அலைமோதுகிறது மாணவ செல்வங்கள்.!
அற்பகாசுக்கு பதிவேற்றப்படுகிறது ஆபாசங்கள் !

புற்றீசல்களாய் நீலப்படங்கள்
கிளுகிளுப்பாய் நிழற்படங்கள்-அத்தனையும்
பாலுணர்வுக்கு முதலீடுகள்.

உடலுறவு காட்சிகள் யாவும்
அலைபேசியில் உலாவும் கேளிக்கை
பள்ளியறை காட்சி நினைவுகளால்
பாடசாலைகளில் முதலிரவு ஒத்திகை.

இளம் சிறார்களின் பார்வைகளில்
இழையோடுகிறது காமக்கோணம்.
இளங்கன்றுகளின் மூளைகளில்
உள்நுழைகிறது காமசூத்திரம்.

விடலைகளின் மோகம்
முலைகளை படமாக்குகிறது.

பிறப்புறுப்பினை படமெடுத்து-
இணையதள வீதியில்
அம்பலப்படுத்தி ரசிக்கிறது.

உடன்படிக்கும் தோழியர்களுடன்
உடன் படுக்க வேண்டுகிறது
உடன்படவில்லை என்றால்
வன்கொடுமையை தூண்டுகிறது

அய்யகோ....!
நாளைய மன்னர்களாம் இவர்கள்-
இன்றைய காமக்காட்டேரி கொடூரர்கள் !

ஏய் ........!
குற்றவாளிகளை உருவாக்கும் பெற்றோர்களே!
குற்றம்செய்து விட்டீர்களே....! நற்பழக்கதில்
வளர வேண்டிய செல்லங்களுக்கு
செல்பேசியை கையில் கொடுத்தீர்களே..!

செல்பேசியால் செல்லப்பிள்ளைகள்
செல்லரித்த பிஞ்சுகளாய் அழுகுகிறதே..!
கொஞ்சிக்கேட்டால் நஞ்சுகளை கொடுப்பீரோ?
மிஞ்சிடும் பாலுணர்விற்கு காரணமாவீரோ..?

எழுதுகோல் ஏந்தும் பிள்ளைகளுக்கு
கொடுங்கோல் செல்பேசி எதற்கு?-கல்வி
மதிப்பெண்களையும் தாண்டிய வாழ்க்கை
மதிப்பீடு நடத்தைகள் வேண்டாமோ ?

வன்கொடுமைக்கான முதல் குற்றவாளிகளே..!
கலாச்சாரத்தை சீரழிக்கும் காரணிகளே..!
பணதிமிர் பிடித்த பெற்றோர்களே..!-பிள்ளைகளை
வெறும் காமத்திற்குதான் பெற்று விட்டீர்களோ ?
உங்கள் பேர் சொல்ல திரிகிறதோ வாரிசுகள் ?


இனியேனும் திருந்திட பாருங்கள்!
இல்லையேல்...
புதைகுழியில் வீழ்ந்து செத்துமடியுங்கள்..!



................................................இரா.சந்தோஷ் குமார்.

இந்த கவிதை இல்லையென்றால் ....




இந்த கவிதை
என்று ஒன்று
இல்லாவிட்டால்
என்னவாகியிருப்பேன்
நான் ?

இருபத்தியொன்றாம் வயதில்
எனக்கான முதல் மரணம்
நிகழ்ந்திருக்கும்...!

இருபத்தியெட்டாவது வயதில்
எனக்கான இரண்டாம் மரணம்
நிகழ்ந்திருக்கும்..!

முப்பத்துமூன்றாவது வயதில்
மூன்றாவது மரணத்தில்
ஜென்ம விமோசனம்
இன்றி அற்ப ஆவியாகிருப்பேன்.

மூன்று முறையும்
கவிதை படித்து
மனதை மாற்றி
தைரியத்தை கொண்டு
உயிரை காப்பாற்றிக்கொண்டேன்

ரசிகனை யாரும்
ரசிப்பதில்லையே...! -ஆனால்
நான் ரசிகன்
எனக்கு நானே ரசித்தேன்.
எனக்குள்ளிருக்கும்
மாபெரும் இரு
மனநல மருத்துவர்களை
மனமுருகி ரசித்தேன்.


ஒருவர் கருப்பு நிறத்தவர்
மற்றொருவர் கருப்பு அணிந்தவர்

பதின்ம வயதில்
வைரமுத்துவை காதலித்தேன்.
அவன் அழகைவிட
நாவின் தாளத்தில்
தமிழ் நடனமாடியதை
மனதில் படம்பிடித்தேன்...!

வெறும் ரசிகன்
வெறி ஏறிய ரசிகனாக
கல்லூரி காலத்தில்
கருப்பு கவிஞனின் மீது
மோகம் ஏறிக்கொண்டேன்..!

அப்படியே....!
அவன் மூளைக்குள்
குடியேறி தமிழை
குடித்துவிட துடித்தேன்.

வெள்ளை ஜிப்பாவுக்குள்
நூலாக நுழைந்து -அவன்
நூல்களை நுகர தவித்தேன்.


இவன் என்
ஆசான் ஆனான்
ஆனால் இவனுக்கு
ஆசானாக இருப்பது
யாரு?
புலன் விசாரணையில்
புலப்பட்டது..


கருப்பு கண்ணாடி
வழி பார்வையாலே
மொத்த தமிழையும்
தலைக்கு ஏற்றி
தலைமுடியை இழந்த
முத்தமிழ் அறிஞர்
கலைஞர் தான்
என் ஆசானின்
ஆசான் அறிந்தேன்.

இரு பொண்டாட்டிகாரனின்
திருட்டு புத்தி வந்தது
எனக்கு.........!
நல்ல காதல்
கலைஞர் மீதும்.
கள்ள காதல்
கவிப்பேரரசு மீதும்.

காலப்போக்கில்
அரசியல் சதுரங்கத்தில்
நெஞ்சுக்கு நீதி
வழங்கிய கலைஞரை
நெருஞ்சிமுள் குத்திய
வலியோடு காதலிக்கிறேன்

இன்னும் கூட
இப்போதும் கூட
இருவரையும்
ஒரு தலை காதலாய்...!


இந்த கவிதை
என்று ஒன்று
இல்லாவிட்டால்
என்னவாகியிருப்பேன்
நான்............?


இந்த
முப்பத்தைந்தாவது வயதில்
எனக்கான நான்காவது மரணம்
நிகழந்துகொண்டிருக்கும்.

---------------------------------------------------------------------------- --இரா.சந்தோஷ் குமார்.

கிரகம் எழுதுகிறேன்




எதையோ தேடுகிறது
எந்தன் மனம்.
எந்த உந்துதலோ
ஆழ்மனதின்
ஆழத்திலிருந்து
தூண்டுகிறது..விட்டால்
துள்ளுகிறது.

எதை நான்
சாதிக்க வேண்டும்.
எதை நான்
வெல்ல வேண்டும்.
எதையுமே சொல்லாமல்
எதையோ தேடச்சொல்லி
எதற்கோ உந்துகிறது
எந்தன் கிறுக்குமனம்..!

வேரோடு ஆலமரத்தை
சுண்டுவிரலால் சுமக்கமுடியுமோ?
வானவில்லோடு வானத்தை
நுனிபற்களால் பறிக்கமுடியுமோ ?

முடியும் , தேடு
என்று உந்துகிறது
என் அற்புதமனம்!

எப்படி முடியும்?
கேட்பது என் பகுத்தறிவு...!
ஏன் முடியாது ?
கேட்டது என் ஆழ்மனம்...!

”எழுதுகோல் எடு....!
விரலோடு தைத்துவிடு...!
இப்பொழுது...
ஆலமரத்தின் விதைக்குள்
ஊடுருவி ஒளிந்துக்கொள்..!
வானவில்லின் வாசலில்
எழுந்து காட்சியாகு..!
சென்ற விதையிலிருந்து
எழுந்து வந்த வானம்வரை
அனுபவித்து எழுது...!”
புதுமை பித்தமனம்
புதுசா உளறியது.

இது என்ன
மாயா ஜாலமா??
முரண்பட்டு
தலையில் அடித்துக்கொண்டது
என் பகுத்தறிவு...!

பதில் சொன்னது
என் அதிசயமனம்...!

இதுதான்
மாய உலகம்..!
இதுதான்
கற்பனை உலகம்..!
இதுதான்
சிந்தனை எழுச்சி..!
இதில் எழுதுடா
கவிதை...!
நீ தான் டா
கவிஞன்...!
உனக்கு நீதான்
ரசிகன்...!

இந்த உலகை
மறந்து எழுது..!
இந்த உலகத்தையும்
மறக்காமல் எழுது...!
..........
என் நாடி நரம்புகள்
துடிப்புடன்
புத்துணர்ச்சி பெற..
புதிய மின்னல்
மூளையில் சொருகி
நிற்கிறது..!

எழுதி கொண்டிருக்கிறேன்...!
என் கற்பனையில்
கருவாக்கி உருவாக்கி
செதுக்கிகொண்டிருக்கிறேன்.
இதுவரை யாரும்
சிந்திக்காத
இதுவரை யாருக்கும்
புலப்படாத
புதிய கிரகம் ஒன்று.
எனக்கான மாற்று கிரகம் என்று
எழுதிக்கொண்டிக்கிறேன்.



---------------------------------- இரா.சந்தோஷ் குமார்